នៅក្នុងការសិក្សាអំពីលោកធាតុវិទ្យាតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា ចំណេះដឹងអំពីចម្ងាយរវាងពិភពមនុស្ស និងមជ្ឈមណ្ឌលនៃចក្រវាឡ គឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យដែលហួសពីការស្មានរបស់វិទ្យាសាស្ត្រលោកិយ។ ជម្ពូទ្វីប ឬផែនដីដែលយើងកំពុងរស់នៅនេះ ស្ថិតនៅចម្ងាយដ៏សែនឆ្ងាយរហូតដល់ទៅ ៣០០,០០០ យោជន៍ ឬប្រហែល ៤,៨ លានគីឡូម៉ែត្រ ពីជើងភ្នំព្រះសុមេរុ។ ចម្ងាយដ៏មហិមានេះ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងការធ្វើដំណើរទៅកាន់ព្រះចន្ទ គឺឆ្ងាយជាងដល់ទៅ ១២ ដង ឬប្រៀបដូចជាការដើរជុំវិញខ្សែអេក្វាទ័រនៃភពផែនដីយើងរហូតដល់ ១២០ ជុំ ទើបអាចទៅដល់ទីតាំងដ៏វិសុទ្ធនោះបាន។
ភ្នំសត្តបរិភណ្ឌ របាំងវិមាត្រទាំង ៧ ជាន់ ដើម្បីទៅដល់ជើងភ្នំព្រះសុមេរុដែលនៅចំកណ្ដាលចក្រវាឡ ថាមពលនៃវិញ្ញាណត្រូវឆ្លងកាត់របាំងភ្នំសិលាដ៏មាំមួនចំនួន ៧ ជាន់ ដែលហៅថា ភ្នំសត្តបរិភណ្ឌ។ ភ្នំទាំងនេះដុះព័ទ្ធជុំវិញភ្នំព្រះសុមេរុជាស្រទាប់ៗ ដោយមានមហាសមុទ្រសីទន្តរខណ្ឌចន្លោះភ្នំនីមួយៗ។ ឈ្មោះនៃភ្នំទាំង ៧ នោះរួមមាន៖

១. ភ្នំយុគន្ធរ ជាភ្នំជាន់ទី១ ដែលនៅជិតភ្នំព្រះសុមេរុជាងគេ និងមានកម្ពស់ខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមភ្នំទាំង៧។
២. ភ្នំឥសិន្នធរ ភ្នំជាន់ទី២ ដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធថាមពលការពារយ៉ាងរឹងមាំ។
៣. ភ្នំករវិក ភ្នំជាន់ទី៣ ដែលជារឿយៗត្រូវបានគេស្គាល់តាមរយៈសម្លេងបក្សីករវិកដ៏ពីរោះ។
៤. ភ្នំសុទស្សនៈ ភ្នំជាន់ទី៤ ដែលមានសោភ័ណភាពស្រស់បំព្រងជាទីបំផុត។
៥. ភ្នំនេមិន្ធរ ភ្នំជាន់ទី៥ ដែលមានសណ្ឋានដូចកងរទេះព័ទ្ធជុំវិញ។
៦. ភ្នំវិនតកៈ ភ្នំជាន់ទី៦ ដែលជាជញ្ជាំងសិលាដ៏វិសេសវិសាល។
៧. ភ្នំអស្សកណ្ណៈ ភ្នំជាន់ទី៧ ដែលស្ថិតនៅក្រៅគេបង្អស់ និងនៅជិតមហាសមុទ្រខាងក្រៅបំផុត។

មហាសមុទ្រសីទន្តរ និងរបាំងដែលនាវាលោកិយមិនអាចឆ្លងកាត់
ចន្លោះនៃភ្នំទាំង ៧ ជាន់នេះ គឺជាទីតាំងនៃ "មហាសមុទ្រសីទន្តរ" ដែលជាផ្ទៃទឹកដ៏អាថ៌កំបាំងបំផុត។ ទឹកនៅក្នុងសមុទ្រនេះមានដង់ស៊ីតេស្រាលបំផុត ឬអាចហៅបានថាជា "អាតូមទឹកទិព្វ" ដែលគ្មានវត្ថុធាតុលោកិយណាមួយអាចអណ្ដែតលើបានឡើយ សូម្បីតែរោមសត្វដ៏ស្រាលបំផុតក៏ត្រូវលិចចុះទៅបាតភ្លាមៗដែរ។ នេះគឺជាមូលហេតុដែលយានអវកាស ឬនាវាដឹកជញ្ជូនរបស់មនុស្សលោកមិនអាចធ្វើដំណើរទៅដល់ ព្រោះវាជារបាំងវិមាត្រដែលការពារមិនឱ្យ "អាតូមកខ្វក់" ពីចិត្តមនុស្សដែលពោរពេញដោយកិលេស ទៅរំខានដល់ទីតាំងដ៏ស្ងប់សុខរបស់ពួកទេវតាឡើយ។
ជាសេចក្ដីសន្និដ្ឋាន ការអប់រំផ្នែកព្រះពុទ្ធសាសនាបានបង្រៀនយើងថា ទោះបីជាចម្ងាយ ៤,៨ លានគីឡូម៉ែត្រនេះជាឧបសគ្គសម្រាប់រូបកាយ ប៉ុន្តែវាគ្មានន័យឡើយសម្រាប់ "ចិត្ត" ដែលមានសតិបរិសុទ្ធ។ នៅពេលដែលបុគ្គលម្នាក់ធ្វើសមាធិ ឬសូត្រមន្តដោយចិត្តជ្រះថ្លាបំផុត អាតូមនៃចិត្តនឹងធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ភ្នំទាំង ៧ ជាន់ និងមហាសមុទ្រសីទន្តរ ដើម្បីទៅដល់ជើងភ្នំព្រះសុមេរុបានត្រឹមតែមួយប៉ប្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ នេះបង្ហាញថា ថាមពលនៃសេចក្ដីល្អ និងសមាធិ គឺជាយានជំនិះដ៏មានអានុភាពបំផុតក្នុងចក្រវាឡនេះ។