តើអ្វីខ្លះជាអ្នកកំណត់រូបរាងកាយ និងជោគជ័យរបស់អ្នក? បកស្រាយតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រអភិធម្ម

ភ្នំពេញ៖ នៅក្នុងយុគសម័យដែលមានការប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំងក្លា មនុស្សគ្រប់រូបតែងតែស្វែងរកគន្លឹះដើម្បីពង្រឹងទាំងសុខភាពកាយ និងពង្រីកពន្លឺនៃភាពជោគជ័យក្នុងជីវិតអាជីវកម្ម។ យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងព្រះអភិធម្មបិដក ដែលជាវិទ្យាសាស្ត្រផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត បានបង្ហាញថា ការកកើត និងការប្រែប្រួលនៃ "រូបរាងកាយ" របស់មនុស្សយើង មិនមែនជារឿងចៃដន្យឡើយ ប៉ុន្តែវាអាស្រ័យលើបង្គោលគ្រឹះសំខាន់ៗចំនួន ៤ ដែលហៅថា "រូបសមុដ្ឋាន ៤"។
បង្គោលគ្រឹះទីមួយគឺ កម្ម ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអ្នករចនាម៉ូដដំបូងបង្អស់នៃជីវិត។ កម្មមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើតរូបតាំងពីខណៈបដិសន្ធិ ដូចជា ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត កាយ និងភេទជាដើម។ ប្រសិនបើបុគ្គលសន្សំនូវកុសលកម្មល្អ រូបរាងកាយដែលកើតមកនឹងមានភាពសមសួន និងមានឥន្ទ្រិយគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែបើកម្មមិនល្អវិញ វានឹងហុចផលឱ្យរូបរាងកាយមានចំណុចខ្វះខាត ឬពិការភាព។ ទោះជាយ៉ាងណា ការយល់ដឹងអំពីកម្ម ជួយឱ្យយើងដឹងថា កម្មគ្រាន់តែជាអ្នកបង្កើត "គ្រោង" ឱ្យយើងប៉ុណ្ណោះ វាមិនមែនជាអ្នកកំណត់គ្រប់យ៉ាងរហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់នោះឡើយ។
បង្គោលគ្រឹះទីពីរគឺ ចិត្ត ដែលជាថាមពលនៃអារម្មណ៍ដ៏មានឥទ្ធិពលលើរូបរាងកាយ។ ចិត្តប្រៀបដូចជាអ្នកបញ្ជា និងកែប្រែរូបរាងកាយតាមរយៈអារម្មណ៍ដែលកើតឡើងក្នុងខណៈនីមួយៗ។ ជាក់ស្ដែង នៅពេលដែលយើងកើតកំហឹង ឬទោសៈ វានឹងបង្កើតរូបឱ្យប្រែប្រួលភ្លាមៗ ដូចជាមុខមាត់ឡើងក្រហម ញ័រដៃញ័រជើង និងបេះដូងដើរញាប់។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលចិត្តមានសេចក្ដីសុខ ឬស្ថិតក្នុងសមាធិកុសល វានឹងធ្វើឱ្យមុខមាត់ស្រស់ថ្លា ស្បែកមានពន្លឺ និងឈាមរត់បានស្រួល។ ការរក្សាចិត្តឱ្យរីករាយ និងមានសតិ គឺជាការអនុវត្តជាក់ស្ដែងដើម្បីជួយឱ្យកោសិកាក្នុងរាងកាយមានគុណភាពល្អ។
បង្គោលគ្រឹះទីបីគឺ ឧតុ ដែលសំដៅលើបរិស្ថាន និងសីតុណ្ហភាព ឬ "តេជោធាតុ" ទាំងក្នុង និងក្រៅខ្លួន។ ឧតុមានតួនាទីជាអ្នកថែរក្សា និងផ្លាស់ប្តូរកោសិកាឱ្យរស់រានមានជីវិត។ បរិស្ថានខាងក្រៅដូចជាអាកាសធាតុ និងទីកន្លែងដែលមានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ នឹងធ្វើឱ្យរូបរាងកាយស្រស់ថ្លា ចំណែកឧតុខាងក្នុងដែលជាកម្ដៅជួយដុតរំលាយអាហារ ក៏ត្រូវតែមានតុល្យភាពផងដែរ។ ប្រសិនបើឧតុក្នុងខ្លួនមិនស្មើគ្នា វានឹងបង្កឱ្យមានជំងឺតម្កាត់ផ្សេងៗ ហេតុនេះការរស់នៅប្រកបដោយអនាម័យ និងការរៀបចំខ្លួនឱ្យស្របតាមអាកាសធាតុ គឺជាការជួយទ្រទ្រង់ដល់ "ឧតុសមុដ្ឋាន" ឱ្យរឹងមាំ។
បង្គោលគ្រឹះចុងក្រោយគឺ អាហារ ដែលជាគ្រឿងបំប៉នរូបរាងកាយយ៉ាងសំខាន់។ អាហារគឺជា "ឱជារស" ដែលយើងបរិភោគចូលទៅដើម្បីផ្តល់ថាមពលដល់រូបដែលកើតពីកម្ម ចិត្ត និងឧតុ ឱ្យបន្តរស់នៅបាន។ ការបរិភោគអាហារដែលមានជីវជាតិ ស្អាត និងក្នុងបរិមាណសមរម្យ នឹងជួយបំប៉នកោសិកាដទៃទៀតឱ្យរឹងមាំ ប៉ុន្តែបើអាហារមិនល្អ វាអាចបំប្លែងទៅជាជាតិពុលបំផ្លាញរាងកាយទៅវិញ។ ទោះបីជាកម្មចាស់ល្អយ៉ាងណា បើខ្វះអាហារ ឬបរិភោគខុស ជីវិតក៏មិនអាចតាំងនៅបានយូរឡើយ។
ជាការសង្ខេបនូវទំនាក់ទំនងដ៏អស្ចារ្យនេះ ចំពោះលោកអ្នកដែលចង់សម្រេចជោគជ័យក្នុងកិច្ចការរកស៊ីនាពេលបច្ចុប្បន្ន ចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់បង្គោលគ្រឹះទាំង ៤ នេះបញ្ចូលគ្នា៖ កម្ម សំដៅលើការប្រើ "វីរិយៈ" ឬការព្យាយាមក្នុងសកម្មភាពរកស៊ីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ; ចិត្ត សំដៅលើការមាន "ចិត្តមុតមាំ" និង "យោនិសោមនសិការ" ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា; ឧតុ គឺការចេះជ្រើសរើស "ទីតាំង" និងបរិយាកាសការងារឱ្យបានល្អ; និងអាហារ គឺការថែរក្សា "សុខភាពកាយ" ឱ្យរឹងមាំដើម្បីជាកម្លាំងរុញច្រានទៅរកគោលដៅ។
ជាសេចក្ដីសន្និដ្ឋាន ជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗប្រៀបបាននឹង "ឡានមួយគ្រឿង" ដែលមាន កម្ម ជាអ្នកផលិតឡាន, ចិត្ត ជាអ្នកបើកបរ, ឧតុ ជាផ្លូវ និងអាកាសធាតុជុំវិញ, ចំណែកឯ អាហារ គឺជាប្រេងសាំងដែលមិនអាចខ្វះបាន។ ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់ឱ្យ "ឡានជីវិត" មួយនេះរត់ទៅមុខដោយរលូន និងឈានទៅដល់គោលដៅជោគជ័យ លោកអ្នកត្រូវតែចេះរៀបចំបច្ច័យទាំង ៤ នេះឱ្យមានតុល្យភាពបំផុត៕